Autorskie gry


Grammar Pearls for Students of English     

To zbiór gier gramatycznych na poziomie od Beginner do Pre-Intermediate dla uczniów posługujących się na co dzień językiem polskim. W tym momencie są składowym elementem autorskiego kursu „You can do it”, ale wkrótce będą do kupienia niezależnie od niego.

Grammar Pearls to największe osiągnięcie D-Method. Zmienia myślenie ucznia z języka ojczystego na język angielski.

Przyjrzyjmy się składni języka angielskiego. Różni się ona w sposób zasadniczy od składni języków słowiańskich. Jako przykład niech posłuży mój własny język, czyli polski. Język polski jest językiem fleksyjnym, to znaczy ma rozbudowane odmiany czasowników (koniugacje) i rzeczowników (deklinacje) i to one umożliwiają precyzyjny przekaz informacji. Język angielski natomiast jest językiem pozycyjnym – nie ma on właściwie odmian, natomiast, sens zdania zostaje przekazany poprzez właściwą kolejność wyrazów.
W języku polskim decydują odmiany (końcówki przyjmowane przez wyrazy), w języku angielskim – szyk wyrazów w zdaniu. Jest to olbrzymia różnica, często trudna do zrozumienia i uchwycenia przez ucznia polskiego.

Zbiór Grammar Pearls for Students of English zawiera szereg gier gramatycznych, które pomagają uczniom uchwycić różnice między tymi językami i powodują, że są oni w stanie myśleć po angielsku, nawet na poziomie Beginner i Elementary, dzięki „rozkodowaniu” składni angielskiej i przedstawieniu jej w sposób graficzny.

Uniwersalna plansza umożliwia ćwiczenie

• Czasów – twierdzenia, pytania, przeczenia

• Pytań pozornych i rozłącznych

• Konstrukcji modalnych i bezokolicznikowych

• Struktur opisowych (this, these, there, it itp.)

• Różnego typu podmiotów

Grammar Pearls to nieoceniona pomoc zarówno dla uczniów jak
i nauczycieli, którzy zyskują proste i skuteczne narzędzie do wytłumaczenia trudnych dla Polaków zagadnień gramatyki angielskiej oraz do praktycznego ich przyswojenia.
Choć gramatyka angielska sama w sobie jest prosta, to jednak uczniom myślącym np. po polsku, czyli posługującym się na co dzień językiem fleksyjnym, wydaje się skomplikowana. Odpowiedni kod graficzny gier niejako zmusza uczniów do używania prawidłowych struktur angielskich, a przy tym nie tracą oni z pola widzenia struktur języka ojczystego. Przez jakiś, krótki czas pracują świadomie nad składnią obu języków porównawczo. Ten zabieg przyśpiesza i usprawnia cały proces nauczania języka angielskiego. Dzięki temu uczniowie zaczynają czuć „ducha” tego języka i mogą swobodnie nim operować. Znalezienie tych rozwiązań – prostych, skutecznych i bezbolesnych – zajęło mi dwadzieścia lat pracy. To, co było nie do przebycia okazuje się przyjemną i łatwą zabawą.

Gry mają kilka uniwersalnych plansz, do których dopisane są wkłady z odpowiednim materiałem językowym. Moi kursanci bardzo szybko i bezboleśnie wchodzili w obce dla nich konstrukcje języka angielskiego, co przyśpieszało wypracowanie umiejętności konwersacyjnych. Gry są inspirujące ponieważ nigdy nie powtarzają się dokładnie te same zdania, czy kombinacje słowne. Trzeba przy tych grach myśleć i działać twórczo. Przeznaczone są dla małych grup (maksymalnie czterech osób), par lub do indywidualnego użycia. Plansza z kodem graficznym składni angielskiej może wisieć też na ścianie klasy, czy pokoju ucznia i przypominać mu o niewzruszonych zasadach składni angielskiej. O ile D-Method nie funkcjonuje tak jak trzeba bez gier, o tyle, one mogą być wykorzystane zupełnie niezależnie.